Zakłócenia radiowe

Przy odbiorze radiowym w antenie indukuje się SEM nie tylko od fal elektromagnetycznych radiostacji, ale i SEM od innych źródeł, które mogą wywoływać w czasie odbioru trzaski, szumy, przerwy w transmisji informacji itp. Ta dodatkowa SEM nazywana jest zakłóceniami radiowymi. Zakłócenia radiowe można podzielić na cztery podstawowe rodzaje: atmosferyczne, przemysłowe, zakłócenia powstałe w aparaturze odbiorczej i zakłócenia sztuczne, wytwarzane specjalnymi radiostacjami zagłuszającymi. Podstawowymi źródłami zakłóceń atmosferycznych są wyładowania burzowe między różnoimiennie naładowanymi masami powietrza, pary wodnej i ziemi. Powstają także w wyniku elektryzacji anten odbiorczych pyłem, suchym piaskiem lub śniegiem. Wyładowania burzowe są silnym źródłem pól elektromagnetycznych, rozchodzących się na odległości tysięcy kilometrów. Główne źródła zakłóceń atmosferycznych znajdują się w Ameryce równikowej, Afryce równikowej, Indiach i Australii zachodniej, gdzie prawie przez cały rok występują burze. Określenie położenia centrów burzowych pozwala stosować kierunkowe anteny odbiorcze jako środek walki z zakłóceniami atmosferycznymi. Siły elektrodynamiczne zakłóceń atmosferycznych, są impulsami aperiodycznymi, analiza których (metodą transformaty Furiera) pokazuje, że amplitudy ciągłego spektrum częstotliwości, zmniejszają się ze zwiększeniem częstotliwości i praktycznie nie występują w zakresie ultrakrótkofalowym. Poziom zakłóceń atmosferycznych zależy od pory dnia, ma maksimum w połowie nocy i minimum od 8 do 10 godziny rano. Zależy od pory roku, maksimum w drugiej połowie lata (sierpień, wrzesień) i minimum w zimie. Średni stosunek maksimum do minimum zakłóceń w ciągu dnia jest równy 4, w miesiącach letnich zakłócenia są 5 do 7 razy większe niż zimą. Walka z zakłóceniami atmosferycznymi sprowadza się do zwiększenia selektywności obwodów odbiorczych (selektywności częstotliwości) do zmniejszenia szumu układów odbiorczych  i do zastosowania odbiorczych anten kierunkowych (selekcja przestrzenna).Źródłem zakłóceń przemysłowych są układy, w których zachodzą silne zmiany prądu lub napięcia lub ma miejsce iskrzenie w czasie pracy tramwajów, trolejbusów, elektrowozów, układów zapłonowych samochodów, elektronarzędzi, promienników rtęciowych itd. Zakłócenia sztuczne wytwarza się specjalnymi radiostacjami, okresowo zmieniającymi częstotliwość w określonym zakresie kilka razy na sekundę. Aby zwalczyć sztuczne zakłócenia, stosuje się odbiorcze anteny kierunkowe, jednoczesny przekaz informacji kilkoma radiostacjami na kilku częstotliwościach, zwiększenie selektywności odbiornika przy zmniejszeniu szybkości przepływu informacji i w przypadku łączności na małe odległości, wykorzystywanie zakresu fal ultrakrótkich.