Klasy obudów urządzeń elektronicznych


NORMY IP:

Stopień ochrony mechanicznej: Stopień zabezpieczenia przed wodą:
0 - brak zabezpieczenia 0 - brak zabezpieczenia
1 - zabezpieczenie przed obiektami z ciała stałego większymi od 50 mm 1- zabezpieczenie przed kapiącą wodą (krople spadające pionowo)
2 - zabezpieczenie przed obiektami z ciała stałego większymi od 12 mm 2 - zabezpieczenie przed kapiącą wodą, przy przechyle 15 stopni.
3 - zabezpieczenie przed obiektami z ciała stałego większymi od 2,5 mm 3 - zabezpieczenie przed lejącą się wodą (przy przechyle 60 stopni),
4 - zabezpieczenie przed obiektami z ciała stałego większymi od 1,0 mm 4 - zabezpieczenie przed przelewającą się wodą
5 - zabezpieczenie przeciwpyłowe 5 - zabezpieczenie przed strumieniami wodnymi.
6 - Pyłoszczelne (brak wnikania pyłu) 6 - zapezpieczenie przed spienioną wodą
- 7 - zabezpieczenie przed krótkotrwałym zanurzeniem w wodzie.
- 8 - zabezpieczenie przed wpływem długotrwałego zanurzenia w wodzie.



Klasy ochronności odbiorników


Odbiorniki energii elektrycznej dzielimy na następujace klasy ochronności (bezpieczeństwa):

klasa "0" - odbiorniki posiadają tylko izolację podstawową
klasa "1" - odbiorniki z izolacją podstawową i stykiem na przewód ochronny PE lub PEN
klasa "2" - odbiorniki oprócz izolacji podstawowej posiadają izolację podwójną lub wzmocnioną. Tego typu odbiorników nie uziemia się.
klasa "3" - odbiorniki budowane na niskie napięcia bezpieczne.


Klasy niepalności


Norma UL 94 okrela odporność na pożar:

94 V-0 oznacza, że obiekt badany gaśnie po 5 sekundach, żadna część badanego obiektu nie pali się dłużej niż 10 sekund.
94 V-1 oznacza, że obiekt badany gaśnie po 25 sekundach, żadna część badanego obiektu nie pali się dłużej niż 60 sekund. Podczas pożaru nie mogą powstawać substancje szkodliwe.
94 V-2 oznacza, że obiekt badany gaśnie po 25 sekundach, żadna część badanego obiektu nie pali się dłużej niż 60 sekund. Podczas pożaru mogą powstawać substancje szkodliwe.
94 HB oznacza, że obiekt badany pali się dłużej niż 25 sekund.



Kategorie pomiarowe urządzeń pomiarowych

Ochronę urządzeń pomiarowych od 01.01.2004 r. określa norma bezpieczeństwa IEC 61010-1, gdzie czytamy: 'Multimetry i podobne przyrządy nie mogą być źródłem jakiegokolwiek zagrożenia, bez względu na rodzaj użytego napięcia zasilania, ustawioną funkcję pomiarową czy zakres. Pod pojęciem "zgrożenia" rozumie się: porażenie prądem elektrycznym, pożar, iskrzenie, wybuch." Zdolność tą można potwierdzić w następującym teście: Najwyższe, określone napięcie dla danego urządzenia jest przyłożone kolejno do każdej pary końcuwek, a funkcje i zakresy pomiarowe są zmieniane we wszystkich możliwych kombinacjach. ... Zarówno w trakcie jak i po teście użytkownikowi nie może grozić żadne niebezpieczeństwo." Tego typu ochrona nie była wcześniej wymagana. Poniższa tabela podaje kategorie pomiarowe urządzeń pomiarowych:

Kategoria I - Pomiary w obwodach elektrycznych, które nie są włączone bezporednio do sieci.
Kategoria II - Pomiary urządzeń, które są podłączone do sieci za pomocą wtyczki.
Kategoria III - Pomiary instalacji budynków.
Kategoria IV - Pomiary w źródle zasilania z sieci niskiego napięcia.


Obwody drukowane


Wykonanie diapozytywów obwodów drukowanych. Diapozytyw najwygodniej jest wykonać, drukując drukarką laserową na folii przeźroczystej (do rzutnika pisma) rysunek obwodu drukowanego. Można to samo osiągnąć, kserując na folii wcześniej narysowany lub wydrukowany obwód, ale należy się liczyć ze zmianą oryginalnych wymiarów płytki. Zdecydowanie odradzam stosowanie preparatów do przetłuszczania papieru, które nadają papierowi właściwości przeźroczystości dla promieniowania ultrafioletowego. Tak wykonane diapozytywy źle oddają drobne szczegóły obwodów drukowanych. Diapozytywy o najlepszych właściwościach można uzyskać jedynie metodą fotograficzną.
Obróbka fotochemiczna obwodów drukowanych. Do wykonania niewielkich serii obwodów drukowanych można użyć emulsji POSITIV 20 firmy KONTAKT CHEMIE.Używając lakieru POSITIV 20 do wykonania obwodu drukowanego wystarczy diapozytyw, wykonywanie negatywu jest zbędne co bezpośrednio przekłada się na jakość obwodu. Spray o pojemności 200 ml wystarcza na wykonanie około 4 metrów kwadratowych obwodów drukowanych, a o pojemności 75 ml na około dwa metry. Powierzchnia laminatu przeznaczona do pokrycia lakierem musi być wolna od tłuszczu, aby to osiągnąć należy zastosować dobry detergent. Płytkę najwygodniej myć wilgotną szmatką do momentu rozjaśnienia znajdującej się na jej powierzchni miedzi. Po dokładnym umyciu, woda bieżąca skierowana na pokrytą miedzią powierzchnię rozlewa się tworząc jednolity film wodny, jeżeli powierzchnia była umyta niestarannie tworzą się suche plamy nie zwilżone wodą. Po umyciu, płytkę należy osuszyć na płótnie, a resztki wody należy absorbować papierowym ręcznikiem, jednocześnie unikając kontaktu palców z powierzchnią miedzi. Nanoszenie lakieru na płytkę, można przeprowadzić w przyciemnionym pomieszczeniu, bez bezpośredniego światła słonecznego, lub oświetlić stanowisko pracy np. czerwoną świetlówką. Dodatkowo, pomieszczenie musi być wolne od kurzu. Płytkę należy malować w pozycji poziomej z odległości około 20 cm prowadząc rozpylacz wężową linią, zaczynając od lewego górnego rogu płytki i starając się zachować jednakową grubość warstwy lakieru. Płytkę z naniesioną warstwą lakieru można wysuszyć w zaciemnionym pomieszczeniu, trwa to w temperaturze pokojowej około 24 godzin. Można ten proces przyśpieszyć susząc lakier wstępnie w temperaturze 20 stopni celsjusza przez 30 - 60 minut, a następnie w piecu z kontrolą termostatyczną w temperaturze 70 stopni celsjusza przez 20 minut(tolerancja temperatury +/- 1 stopień). Podnoszenie temperatury w piecu należy przeprowadzić powoli aby nie uszkodzić powierzchni lakieru przez gwałtowne odparowanie rozpuszczalnika. Opary wydzielające się w czasie suszenia są łatwopalne i toksyczne, co wymaga zachowania daleko idącej ostrożności. Podobnie jak operacja nanoszenia lakieru, naświetlanie można przeprowadzić w przyciemnionym pomieszczeniu. Czas naświetlania zależy od grubości warstwy lakieru oraz intensywności źródła światła. Lakier POSITIV 20 zapewnia duży margines bezpieczeństwa przy doborze czasu naświetlania. Naświetlanie najlepiej przeprowadzić lampą emitującą promieniowanie ultrafioletowe np.: PHILIPS HPR 125W, lub lampą halogenową o mocy co najmniej 300 W(tej opcji nie polecam, wydzielające się ciepło może odkształcić diapozytyw), Najlepsze efekty można uzyskać stosując gotowe kopioramy do naświetlania obwodów drukowanych, zawierające świetlówki UV jako źródło światła. Czułość spektralna lakieru POSITIV 20 leży w przedziale 360 do 410 nm. Orientacyjnie czas ekspozycji wynosi 60 - 120 sekund przy dystansie od lampy 25 - 30 cm . Diapozytyw należy docisnąć do emulsji płytką z pleksiglasu. Lampa użyta do naświetlania osiąga pełną intensywność po upływie 2 -3 minut od włączenia. W czasie naświetlania należy stosować okulary ochronne wyposażone w filtr UV. Wywoływanie naświetlonego obwodu można wykonać w wywoływaczu otrzymanym przez rozpuszczenie 7gram wodorotlenku potasu KOH w 0,5 litra wody. Można zastosować gotowy wywoływacz Seno4007. Czas wywoływania wynosi 2 - 3 minut. Po wywołaniu płytkę należy wypłukać w wodzie. Ten proces również należy przeprowadzić w przyciemnionym pomieszczeniu, zachowując szczególne zasady ostrożności przy pracy z wodorotlenkiem potasu i SENO4007 (stosować okulary i rękawice ochronne).
Niewykorzystany POSITIV 20 najlepiej przechowywać w przeznaczonej do tego celu lodówce w temp.:
+8 - +12 stopni celsjusza.
Trawienie obwodów drukowanych. Trawienie obwodu drukowanego najlepiej przeprowadzić w 40% chlorku żelaza FeCl 3 w temperaturze około 40 stopni celsjusza, zachowując szczególne zasady ostrożności przy pracy z chlorkiem żelaza FeCl 3 (stosować okulary i rękawice ochronne). Zdecydowanie odradzam stosowania do trawienia obwodów drukowanych roztworów składających z kwasu solnego i nadtlenku wodoru (perhydrolu) oraz roztworów kwasu azotowego. Są to metody zbyt drastyczne, zagrażające zdrowiu i najbliższemu otoczeniu np. cennej aparaturze elektronicznej.